Младоста, која храброста е секогаш без предрасуди, во Скопје во време на бугарска окупација во Втората светска војна, сака слобода за народот, се решава на неколку дејствија, меѓу кои и најголемата, да го убие началникот на полицијата Емануел Мачков.

Три приказни за три жени кои живеат во иста зграда, испреплетени за да создадат калеидоскопска обсервација на искуството да се биде мајка и самопожртвуваноста што една му ја дава на светот со истовремено внесување живот во него. Приказните се одвиваат во нихилистичкиот период, на работ на граѓанската војна што речиси започна во Македонија во 2001 година, и ја изразуваат психозата и притисокот низ кој живееле обичните луѓе во тие денови. Студијата на ликот на овие три жени – Сандра, Анџелина и Елеонора – и мажите околу нив се обидува да навлезе и да ја одрази психопатологијата на распаднатиот, агонизирачки социо-економски систем во транзицијата од комунизам во демократија. Секоја жена се бори да најде смисла во своето постоење во апсурдните, бесмислени времиња и околина; секоја жена се соочува со своите лични демони и се бори да ја зачува својата хуманост.

Филмот е приказна за девојката Цвета која била киднапирана од османлискиот бег и одведена во неговиот харем. Бег се обидува да го прифати исламот, но неговата упорност, а неговите соседи го водеа саканиот Спаса и саканиот локален свештеник, потпомогнати од дипломати на големите сили, успеваат да се ослободат. На денот на нејзината венчавка доаѓа Беј со својата војска да се обиде да ја врати. Цвета умира, Спаса го убива бегот и оди во комитетите.